Talen van liefde

De 5 talen van liefde

Toen ik een jaar of 18 was, had mijn moeder een relatief duur truitje voor mij gekocht. Ze vroeg wat ik ervan vond en of ik hem wilde hebben. Ik vond het truitje “so so”, maar op de vraag of ik hem wilde hebben, antwoordde ik volmondig “Ja”.

Het verhaal(tje) is altijd een beetje in mijn achterhoofd blijven hangen. Ik begreep niet precies wat daar nou gebeurd was. Ik heb en had volgens mij namelijk best een uitgesproken mening over kleding, en zou niet snel “ja” tegen iets zeggen zonder het leuk te vinden. Ook als een ander dat wel vond. Waarom zei ik dat dan toch, en voelde dat nog eens zo kloppend?

Dat begreep ik later, toen ik las over de talen van liefde.

In iedere relatie is er sprake van een behoefte aan liefde en aandacht, en al helemaal tussen een kind en zijn ouder. Zonder de liefde van zijn ouders zal een kind zich niet veilig voelen en voldoende sociale vaardigheden kunnen ontwikkelen. Liefde is nodig voor een kind om uit te kunnen groeien tot een mentaal en emotioneel gezonde volwassene die onderzoekend de wereld in durft te stappen.

Tot zo ver was ik ook wel op de hoogte. Wat ik echter leerde, is dat liefde op verschillende manieren kan worden geuit en dat ook kinderen een voorkeur kunnen hebben voor een bepaalde manier. De 5 verschillende methodes om liefde te tonen en te ontvangen zijn:

  • Lichamelijke aanraking
  • Positieve woorden
  • Tijd en aandacht
  • Cadeautjes
  • Dienstbaarheid.

De verschillende talen kennen voorbeelden als:

Lichamelijke aanraking: knuffelen, kusjes geven, vasthouden. Maar ook samen dansen, stoeien en tegen elkaar aanzitten. Je zult begrijpen dat deze taal voor pasgeborenen misschien het allerbelangrijkst, zo niet van levensbelang, is.

Positieve woorden: Wanneer je je kind met woorden laat weten dat je blij bent dat hij er is of blij bent om wie hij is, kan dat enorm helpen bij het versterken van zijn gevoel van eigenwaarde. (Let erop dat deze woorden gericht zijn op jouw kind zelf, inclusief specifieke eigenschappen, en dus niet zozeer op prestaties. Prestatiegerichte complimenten kunnen zijn gevoel van eigenwaarde juist ondermijnen). Bemoedigende of geruststellende woorden vallen ook deze liefdes-taal.

Tijd en aandacht: de meeste kinderen laden enorm op van het doorbrengen van tijd me jou. Dat hoeft niet eens een echt uitje te zijn, maar kan al zo simpel zijn als samen de tuin aanvegen of de autowassen. De kwaliteit van het samenzijn is bovendien veel belangrijker dan de kwantiteit. Jouw toewijding is wat het bijzonder maakt. Probeer een belofte in die richting dan ook altijd na te komen. (Zo kan het bijvoorbeeld helpen te zeggen: “Op maandag lees ik je zusje uitgebreid voor en heb ik minder tijd voor jou. Op dinsdagavond is het echter andersom: en ben ik er volledig voor jou.” Let er dan goed op om net zo duidelijk tegen het kleine zusje ; )

Cadeautjes: ook het geven van cadeautjes is een liefdes taal. Omdat je daar bijvoorbeeld ook veel aandacht in kan leggen. Ooit zocht ik voor mijn twee dochters een vergelijkbaar armbandje uit, maar had heel goed nagedacht over de verschillende kleuren. Voor hen was juist het onderscheid dat ik dáár gemaakt had, heel belangrijk geweest.

Dienstbaarheid: Voorbeelden hiervan zijn je kind ophalen bij een enorme stortbui. Of warme chocomel maken voordat hij thuiskomt. Of een keertje niet mopperen als hij te laat is. Zelf geniet ik enorm van de liefde die ik voel bij het kopje koffie dat mijn man voor mij maakt in het weekend.

Je raadt het al. Toen ik over deze talen van liefde las, viel bij mij – jaren nadat ik het truitje ontvangen had - het kwartje. Waar ik ‘ja’ tegen had gezegd was de wetenschap dat mijn moeder in die winkel aan mij had gedacht. “Dat truitje is iets voor Stefanie. En ik koop het voor haar.” Nee zeggen tegen het truitje was nee zeggen tegen dat gebaar van liefde. Wie zou dat doen? Ik heb het dan ook nog heel vaak met plezier gedragen. Zo werd ik steeds weer aan haar liefde voor mij herinnerd.

Wanneer je als ouder bekend bent met deze verschillende vormen, je bewust bent van je eigen voorkeur én je bewust bent van de voorkeur van je kind (en dus een eventueel verschil daartussen!), wordt het voor jou een stukje eenvoudiger aan de behoefte van het kind aan liefde te voldoen.

Voorop staat overigens dat aan alle vormen voldaan moet zijn. (Een ‘over-dienstbare’ houding van een ouder die verder niet bereikbaar is voor het kind, zal het kind geen goed doen, bijvoorbeeld. Het zelfde geld voor het uitsluitend geven van cadeautjes.) Je zult je dus als ouder in alle vormen moeten bekwamen, zeker in de eerste levensjaren. Maar daarna kan het lonen oog te hebben voor de voorkeur voor een kind. En nogmaals: dat kán een andere voorkeur zijn dan de jouwe. Dat is echt goed om je te realiseren. Zo kun je jezelf een gevoel telleurstelling besparen wanneer jouw kind b.v. lauw reageert op een door jou gebakken appeltaart, terwijl jij – vanwege je eigen voorkeur – dacht hem daar een groot plezier mee te doen.

BOEK: meer over dit onderwerp kun je lezen in "De 5 talen van de liefde voor kinderen" van Linda Willemsen.

Terug naar overzicht