HERKEN JIJ DIT?

Maak jij je wel eens zorgen, omdat jouw kind …

  • … veel piekert en daardoor lastig in slaap valt?
  • … bepaalde taken liever uitstelt, vooral als hij niet zeker weet of ze gaan lukken?
  • … een taak veel te groot maakt (want stel dat hij iets over het hoofd ziet)?
  • … het liefst alles zelfstandig doet (want hij kan het zelf het beste)?
  • … bij een werkstuk blijft sleutelen aan pietluttigheden die er eigenlijk niet toe doen?
  • … zich erg bezighoudt met wat anderen van hem denken?
  • … maar ook vaak de ‘fouten’ bij anderen ziet? en
  • … eigenlijk alleen tevreden is met het allerbeste resultaat?

Of lig jij er regelmatig wakker van het feit dat jouw kind een voetbalwedstrijd of ponykamp liever vermijdt

Misschien maak jij je zorgen over school. Omdat de stof jouw kind nu nog makkelijk afgaat, maar je bent bang dat hij niet weet wat hij moet doen als het niet meer ‘vanzelf’ gaat?

In alle gevallen herken je waarschijnlijk wel het gevoel dat hij eigenlijk continue ‘aan’ staat; bijna alsof hij een radartje in zijn hoofd heeft lopen dat zich steeds afvraag of wat hij doet wel goed genoeg is. Dat kan heel vermoeiend zijn voor je kind, wat weer kan leiden tot een kort lontje, slechte concentreren en een gebrek aan energie.

Als je (een aantal van) deze omstandigheden herkent bij je kind, dan bestaat de kans dat jouw kind een patroon van perfectionisme heeft ontwikkeld of aan het ontwikkelen is.

Waarschijnlijk voel je je dan als ouder ook best wel eens radeloos. Omdat je niet meer weet hoe je je kind kunt helpen en bang bent dat het erger wordt. Ook kan het zijn dat je je verdrietig of gefrustreerd voelt als gevolg van de vele confrontaties die zich voordoen wanneer je hem overhoort, advies geeft of wanneer hij ‘kritiek’ voelt en die fel pareert. 

Je wilt hem zo graag helpen, maar je weet nog niet hoe.

ZOU HET DAN GEEN OPLUCHTING ZIJN ALS…

jouw kind weer

  • vertrouwen heeft in zichzelf,
  • tevreden is met wie hij is,
  • lichter in het leven staat en weer gewoon plezier heeft,
  • trots is op zijn successen (in plaats van die toe te wijzen aan een ander, toeval of geluk),
  • … leert zich geen zorgen te maken over wat anderen van hem denken, en
  • … ondanks een zekere mate van onzekerheid (want hé dat hoort erbij) sterk genoeg is om weer actie durft te ondernemen?

EN ALS…

JIJ je daardoor als ouder óók minder zorgen hoeft te maken? Je rustiger, zorgelozer, misschien zelfs wel opgelucht kunt voelen? Of blijer, lichter, misschien zelfs wel minder verdrietig?

“YOU TEACH WHAT YOU HAVE TO LEARN”

- Gloria Steinem -

Ook ik had zowel als kind en als volwassene last van perfectionisme. Ik hoor me er tijdens mijn eerste sollicitatie nog over opgeven. Het leek mij toen nog een goede eigenschap. Mijn toekomstige werkgever zou immers iemand aannemen die toegewijd was en kwaliteit zou leveren. Toch is deze eigenschap nooit goed nieuws.

Perfectionisme leidt niet alleen tot uitstelgedrag, maar ook tot stress, frustratie en een gebrek aan zelfvertrouwen.

Dat heb ik aan den lijve ondervonden. Toch ging ik lange tijd maar door . Tot ik mij realiseerde dat de prijs van mijn perfectionisme te hoog was. Het harde werken voor succes ging ten koste van een ander kant van mijzelf. Die kreeg niet of nauwelijks de ruimte. Mijn creatieve, ontspannen en onderzoekende kant. Het stuk van mij dat houdt van tekenen, muziek maken, lummelen, onbelangrijke dingen doen. Lange tijd was mijn perfectionistische kant echter bang dat als ik die andere kánt ook zou tonen, ik tegen zou vallen, teleurstellen. Gelukkig weet ik inmiddels beter.

Perfectionisme is niet onschuldig. Het lost zich ook niet zomaar op. Wat kun je er dan aan doen?

Veel tips richten zich op symptoombestrijding, zoals je kind aansporen niet te lang ergens mee bezig te zijn. Of ‘vooral fouten te maken’.

Maar perfectionisme pak je écht aan door (ook) dieper te kijken.

Dat kunnen kinderen ook.

In mijn online-programma help ik jou daarbij. Zodat hij o.m.

  • het kritische stemmetje dat hij hoort als zodanig leert herkennen en begrijpen wat het wil bereiken, én zo los leert zien van hemzelf;
  • ontdekt waar hij, zonder dat stemmetje, écht blij van wordt; een twinkeling van in zijn ogen krijgt, zich in verliest of van gaat stralen!
  • beseft dat hij naast dat kritische óók nog een helpend stemmetje kan horen, van iemand die altijd het beste met hem voorheeft…

Zo leert jouw kind op veel jongere leeftijd dan ik zelf goed naar zichzelf te luisteren. Als jouw kind weet wie hij is en zichzelf accepteert, weet hij óók dat het slagen of mislukken van de dingen die hij doet dáár niks aan verandert. En zal zo nieuwe uitdagingen weer onbevangen aangaan.

Meer lezen over mij? Klik hier.

Meer informatie over perfectionisme bij kinderen of over mij kun je vinden via

Wat anderen mensen over mij zeggen:

“Nadat ik 3 minuten bij jou op kantoor was, was ik eigenlijk al overtuigd dat ik jou als coach wilde voor mijn dochter. Je hebt in mijn ogen een zeer open en intelligente uitstraling en een hele fijne manier van communiceren. […] Je hebt allerlei verschillende invalshoeken en houdt je niet vast aan één methode. Wat super fijn dat er een Stefanie Viëtor-Boer bestaat.”

“Waarom ik voor jou heb gekozen was je benaderbaarheid, je bent open, eerlijk en to the point. Ook was er een warme sfeer op je kantoor. Ik was veel opzoek naar een coach die ons zou kunnen helpen en een vriendin stelde jou voor. Je werkwijze is daarnaast heel overzichtelijk. Wat wij vooral heel fijn vonden was in een moment waar onze dochter het gevoel had dat ze thuis haar verhaal niet kwijt kon ze dat bij jou wel kon en zich zo ook gehoord voelde.”

“Ik heb in tijden niet zo'n fijn en inzicht gevend gesprek gehad als met jou. Je bent een hele fijne, warme persoonlijkheid en ik kan me heel goed voorstellen dat je veel kinderen én ouders kunt helpen.”

“Stefanie is kundig, doortastend, durft de waarheid te zeggen, verhelderend, en kijkt systemisch. Ik zou haar zo aanraden aan anderen. Ze heeft veel in huis!”