Kleine momenten van puur geluk

Momentjes van puur geluk liggen vaak voor het oprapen.

Voordat het dit weekend al weer 16 graden is, wil ik snel nog iets schrijven over het afgelopen weekend van 13 en 14 februari 2021 waarin een groot deel van Nederland op de schaatsen stond.

Kort ervoor had ik een webinar gevolgd bij de School of Life van Liz Gilbert. Liz leerde de deelnemers tijdens dat webinar zich bewust te worden van wat in het Engels “enchantment” heet. De letterlijke vertaling ervan is ´betovering´. Ik vind ‘puur geluk’ misschien nog toepasselijker. Maar eigenlijk gaat het niet om het woord, maar om het gevoel. Een gevoel dat opgeroepen kan worden door iets heel kleins, zoals die felle regenboog boven zee. Als een extra’tje tijdens de strandwandeling. Zelf ervaar ik het gevoel ook wanneer ik na een warme dag de geur opsnuif die veroorzaakt wordt door wat regendruppels. Ik blijf dan staan en geniet daar echt van. 

‘Verrukking’ is misschien ook wel een goed woord. 

Iedereen heeft daar eigen voorbeelden van. Liz moedigde ons aan ons meer bewust van te worden van de omstandigheden die dat gevoel oproepen door een brief te schrijven. Die brief begon met

 “Lieve (Stefanie), ik ben jouw gevoel van ‘puur geluk’. Je moet weten dat ik het heerlijk vind als …

en dan moest je gaan schrijven. De oefening alleen al was heerlijk om te doen. Ik noteerde dat ik het heerlijk vind als… ik mijn eerste kop koffie van de dag drink. … een glas witte wijn uitslaat van de kou. … als ik me laten zakken in een warm bad. …als ik in Engeland ben. In Italië ben… Teken. … Pianospeel…”

Schaatsen. "Ik vind het heerlijk als ik ga schaatsen zodra het kan."

Wat toen nog niet op mijn lijst stond, en er wel op had gemoeten was “Ik vind heerlijk als ik ga schaatsen zodra het kan”. 10 jaar geleden had ik óók een dag al mijn afspraken afgezegd om het ijs op te kunnen. Toch zat het bijbehorende gevoel niet meer zo vers in mijn geheugen dat ik het opschreef. Inmiddels is het weer opgehaald. De afgelopen week ben ik van donderdag tot en met zondag om 07:00 opgestaan om met een paar vriendinnen te gaan schaatsen. Zelfde groep, zelfde tijd, steeds een andere plek. Het gevoel van ‘betovering’ was voor mij enorm. Want, zo realiseer ik me nu, het raakte aan zo veel kernbehoeftes van mij: Het in de actiemodus komen: alleen als je nú je schaatsen laat slijpen en de wekker zet, sta je ook echt op het ijs. Het zijn in die oogverblindende natuur. Het verleggen van mijn grenzen door dat pikzwarte onbereden ijs op te durven. Het samenzijn met vriendinnen. Het alleen zijn, ploeterend tegen de wind. Het genot van niet alleen chocola maar ook die scheut rum om 11:00 ‘s ochtends. 4 dagen achter elkaar. Het je ‘verkneukelen’(ja…) om die perfecte parkeerplek Etc. etc. Het had allemaal op de lijst van Liz gekund.

Gedurende ons leven, en met name onze kindertijd, worden we door onze ouders en op school geleerd vooral aandacht te hebben voor wat nog niet goed gaat. Waar aan gewerkt moet worden. Spelling, rekenen, techniek bij hockey of vioolles… leidend tot bijles, extra werk en training. Het gevoel dat je daarbij krijgt is niet per se dat van 'puur geluk'. Dankzij Liz en de ervaring op het ijs realiseer ik me weer hoe belangrijk het dan ook is óók aandacht te hebben voor de dingen die zó simpel en zó haalbaar zijn, en bovendien wél dat fijne gevoel opleveren. Dat hoef je niet eerst te 'verdienen'. 

Wat maakt jou even ‘puur gelukkig’  en hoe vaak neem je daar de tijd voor? Wat maakt jouw kind ‘puur gelukkig’, en hoe vaak moedig je je kind aan daar ongegeneerd van te genieten? Voor te kiezen? Luister naar wat jullie gevoel van ‘enchantment’ je te vertellen heeft, en hang alle brieven zichtbaar op.

Terug naar overzicht